شعر 22 بهمن فجر انقلاب برخیز، که فجر انقلاب است امروزبیگانه صفت، خانه خراب است امروزهر توطئه و نقشه که دشمن بکشداز لطف خدا، نقش بر آب است امروزفجر است و سپیده حلقه بر در زده استروز آمده، تاج لاله بر سر زده استبا آمدن امام در کشور ماخورشید حقیقت از افق سرزده است«والفجر» که سوگند خدای ازلی استروشنگر حقی است که با «آلعلی» استاین سوره به گفته امام صادقمشهور به سوره «حسینبنعلی» استشب رفت و سرود فجر، آهنگین استاز خون شهید، فجر ما رنگین استاین ملت قهرمان و آگاه و رشیدثابت قدم است و قاطع و سنگین استشب طی شد و روز روشن از راه رسیدخورشید امید شرق، از غرب دمیدعیسای زمان، راز زمین، «روح خدا»در کالبد مرده، دمی تازه دمیداین نهضت حق، که خلق ما برپا کردنه شرقیو غربی است، نه سرخ است و نه زرددر وسعت و عمق و شور و یکپارچگیزیباتر از این نمیتوان پیدا کردجانهای جهانیان به لب آمده استجان در پی حق، داوطلب آمده استجمهوری اسلامی ما در این قرنفجری است که در ظلمت شب آمده استبر ملت تازه رَسته از دام و کمندآن بردگی گذشته، یارب مپسنداین در که بهروی ما گشودی از مهربار دگر از قهر، خدایا تو مبند

در آن روزها ما در يك حالت بُهت بوديم. در حالى كه در همهى فعاليتهاى آن روزها ما طبعاً داخل بوديم. همانطور كه مىدانيد ما عضو شوراى انقلاب بوديم و يك حضور دائمى تقريباً وجود داشت. لكن يك حالت ناباورى و بهت بر همهى ما حاكم بود. من يك چيزى بگويم كه شايد شما تعجب بكنيد.من تا مدتى بعد از 22 بهمن هم كه گذشته بود بارها به اين فكر مىافتادم كه ما خوابيم يا بيدار. و تلاش مىكردم كه از خواب بيدار شوم. يعنى اگر خواب هستم، اين رؤياى طلائى كه بعدش لابد اگر آدم بيدار شود هر چه قدر خواهد بود خيلى ادامه پيدا نكند، اينقدر براى ما شگفتآور بود مسأله.سجدهی شكر... آن ساعتى كه راديو براى اول بار گفت صداى انقلاب اسلامى، يك همچى تعبيرى. من تو ماشين داشتم از يك كارخانهاى مىآمدم طرف مقرّ امام. يك كارخانهاى بود كه عوامل اخلالگرِ فرصتطلب آنجا جمع شده بودند و شلوغى راه انداخته بودند و در بحبوحهى انقلاب كه هنوز شايد بختيار هم بود، آن روزهاى مثلاً شايد هفدهم، هجدهم و مشكلات هنوز در نهايت شدت وجود داشت و هنوز هيچ كار انجام نشده بود اينها به فكر باجخواهى و باجگيرى بودند. توى يك كارخانهاى راه افتاده بودند، تحريكات درست كرده بودند و اينها، ما رفتيم آنجا كه يك مقدارى سروسامان بدهيم. در مراجعت بود كه راديو اعلان كرد كه صداى انقلاب اسلامى. من ماشين را نگه داشتم آمدم پائين روى زمين افتادم و سجده كردم. يعنى اينقدر براى ما غير قابل تصور و غير قابل باور بود. هر لحظهاى از آن لحظات يك مسأله داشت، به طورى كه اگر من بخواهم خاطرات ذهنى خودم را در آن مثلاً بيست روزِ حول و حوش انقلاب بيان كنم يقيناً نمىتوانم همهى آن چه را كه در ذهن و زندگى آن روزِ ما مىگذشت را بيان كنم. Adblock tes

غفلت بزرگترین خطر برای انسان است؛ غفلت از خداوند خالق هستی؛ از مرگ و معاد؛ از جوانی، استعدادها، ارزشها و کرامت های انسانی؛ از جامعه، دوستان و محرومان؛ از توطئه های دشمنان و ترفند ها.هرچیز و هرکس ما را غافل کند، ما را به خطر می اندازد و بزرگترین دشمن ماست و هرچیز و هرکس ما را از غفلت بیرون آورد و به ما هشدار دهد، بهترین دوست ماست.دوست ما خداوند است که به ما هستی داد و به ما عقل، فکر، علم، هدایت، قدرت تشخیص و انتخاب داد و طبیعت را تسخیر ما کرد و هم اوست که کار نیکوی ما را به چند برابر خریداری می کند.دوست ما پیامبر اسلام است که با بوسیدن دست دخترش در عصر زنده به گور کردن دختران، به زنان مقام داد و برای زن حق مالک شدن، رای داشتن، تحصیل کردن، انتخاب همسر و نظارت بر همه ی امور، یعنی حق امر به معروف و نهی از منکر قائل شد و زن را مثل مرد برای ، رسیدن به همه ی کمالات شایسته دانست.دوست ما، رزمندگان و شهدایی هستند که با قبول جراحت و اسارت و شهادت و بی خوابی در مرزها و جاده های شهر و روستا، کشور را امن ساختند تا من و شما هر شب در منزل به راحتی استراحت کنیم.اما دشمن ما، شیطان است که با وسوسه های خود، آدم و هوا را فریب داد و آنان را به کاری وادار کرد که موجب کنار رفتن پوشش بهشتی آنان گردید. آری، برهنگی اولین برنامه ی شیطان و اولین نتیجه ی عصیان انسان بود.دشمن ما تفکری است که زن را برای هوسبازی، تفنن وکامیابی می خواهد و عکس او را وسیله ی تبلیغات اجناس خود قرار می دهد.خواهرم و دخترم من از شما می پرسم:چرا دشمنان ما پیشرفت های علمی خود را از ما دریغ می کنند، اما نسبت به آنچه دختران و پسران ما را فاسد می کند، بخشش می کنند؟در استقلال کشور و دفاع از میهن، زنا